Njëherë e një kohë, dy shitës Sem dhe Tom erdhën së bashku në një qytet të largët.
Ata shisnin bizhuteri të punuar me dorë. Kur erdhën në qytet vendosën që njëri do të shesë në njërën pjesë të qytetit dhe tjetri do të shesë në një pjesë tjetër.
Gjithashtu, pasi njëri ta kishte kaluar një herë nëpër zonën e tij, tjetri mund të shkonte dhe të shesë në atë pjesën tjetër të qytetit.
Në rrugë një vajzë e vogël pa një shitës me bizhuteri dhe donte ta blinte. Ajo shkoi te gjyshja dhe i kërkoi para.
Gjyshja u përgjigj: “Zemër, ne nuk kemi para për të blerë as ushqimin e duhur si mund të të blej byzylyk.”
Vajza ishte e zhgënjyer, por prapë donte të blinte një xhevahir për vete. Ajo hyri brenda kuzhinës dhe mori një pjatë të vjetër dhe tha: “Gjyshe, nëse nuk kemi para, nuk mund të blejmë një në këmbim të kësaj pjate.”
Gjyshja u përgjigj: “Ok e dashur… Do ta provoj”.
Gjyshja i kërkoi shitësit (Sem) të hynte brenda. Sem e pa gjendjen e tyre dhe e kuptoi që ata ishin të varfër, kështu që iu përgjigj me vrazhdësi.
Zonja e moshuar e mbante atë pjatë dhe ia tregoi shitësit duke i thënë: “Unë nuk kam para, por mund ta marrësh këtë pjatë në këmbim të një byzylyku.”
Semi nuk donte të humbte shumë kohë me ta, kështu që për t’ia dalë mbanë shikoi atë pjatë, por për habinë e tij zbuloi se ishte prej ari. U bë i pangopur dhe mendoi me vete se mund ta mashtrojë atë plakë dhe mund ta merrte pjatën duke paguar më pak.
Kështu ai planifikoi që ai të largohej për momentin dhe të kthehej më vonë kur ajo do të pranonte edhe më pak për pjatën.
Ai nuk e pranoi kërkësen e plakës dhe tha: “Kjo pjatë nuk vlen as një byzylyk. Nuk mund të blesh asgjë me këtë…” dhe u largua.
Ndërkohë, një shitës tjetër (Tom) kishte mbaruar pjesën e tij të qytetit dhe tani shkoi në një pjesë tjetër të qytetit.
Ai përfundoi duke arritur në të njëjtën shtëpi të zonjës së vjetër. Duke e parë sërish vajzën e vogël shitëse, ajo shkoi te gjyshja dhe i kërkoi byzylyk.
Për lumturinë e vajzave të vogla, gjyshja shkoi te shitësi dhe i tregoi pjatën dhe i tha: “A mund të më japësh një byzylyk në këmbim të kësaj pjate të vjetër?”
Tom me përulësi u përgjigj: “Sigurisht…” dhe e ekzaminoi dhe zbuloi se ishte pjatë ari.
Ai iu përgjigj asaj: “Zonjë, të gjitha të sendet dhe paratë e mia nuk vlejnë për këtë pjatë. Është shumë e kushtueshme.”
Gruaja e vjetër u trondit nga zbulimi, por duke parë përgjigjen e sinqertë të Tomit, ajo tha: “Nëse e dini se është e vlefshme, unë do të pranoj me kënaqësi çdo gjë që mund të ofroni në këmbim të kësaj pjate.”
Tom nxori të gjitha gjërat dhe paratë e tij dhe tha: “Zonjë, unë do t’ju jap të gjitha këto plus të gjitha paratë, nëse më lejoni të mbaj disa monedha për t’u kthyer në qytet… në këmbim të pjatës së artë.”
Zonja e moshuar pranoi ofertën e tij. Tom u largua me pjatë ari dhe disa monedha për të paguar tragetin për t’u kthyer në qytet.
Pas ca kohësh, Semi u kthye duke menduar për të gjitha paratë që mund të merrte me atë pjatë dhe shkoi te gruaja e moshuar.
Semi shkoi tek ajo dhe i tha: “Kam ndryshuar mendje. Mund të të ofroj disa cent për atë pjatë të padobishme.”
Plaka u zemërua me të që gënjeu, por me qetësi iu përgjigj: “Na gënjeve.. Erdhi një shitës tjetër dhe na tha vlerën e pjatës dhe bëri tregti me ne. Ai është larguar me atë pjatë. Unë nuk kam asgjë për të blerë nga ju tani.”
Sem nuk mund të bënte asgjë tani. Lakmia e tij i shkaktoi atij një humbje të madhe dëshpëruese.
Mësimi:
Njeriu nuk duhet të bëhet i pangopur dhe të përpiqet të gënjejë tjetrin, grykësia e madhe përpin edhe të zotin, ndaj edhe pse nuk duket e modës në këto kohë, njeriu duhet gjithmonë të përpiqet dhe ta jetojë jetën me ndershmëri.
/shkollaesuksesit.com
