Rënia e Bashar Al Asadit në Siri. Lindja e Mesme e pushtuar nga tensionet mes Izraelit dhe Iranit. Tërheqja e luftës midis Rusisë dhe Ukrainës. Rritja e tensioneve midis Shteteve të Bashkuara dhe Kinës, duke përfshirë Gadishullin Korean dhe duke u derdhur në Detin e Kinës Jugore. Dhe përsëri: lufta civile në Mianmar, trazirat e vazhdueshme në Afrikë dhe fuçia e barutit ballkanik.
Duket se Lufta e Tretë Botërore tashmë ka filluar, para syve tanë, pa pëlqimin e askujt? Këtë e pyeti Wall Street Journal, sipas së cilës konfliktet e ndryshme, pak a shumë latente, rreth planetit – të njëjtat që në të kaluarën mendohej se ishin shkëputur – tani do të ishin shkrirë në një luftë fantazmë, të re botërore. Për më tepër, këtë e vërteton edhe vizioni i disa prej liderëve, ministrave dhe diplomatëve të lartë të Tokës.
Mirë se vini në Luftën e Tretë Botërore (në pjesë)
“Është epoka e konfrontimit global,” tha së fundmi ministri i Jashtëm çek Jan Lipavský. “Dhuna që po ndodh në të gjithë botën tani dëshmon një gjë: ne nuk kemi më konflikte që janë të ndara nga njëri-tjetri dhe mund të trajtohen veçmas. Ka një përpjekje të përbashkët për të shkatërruar rendin ndërkombëtar dhe ne duhet të bëjmë gjithçka që mundemi ta parandalojmë atë, shtoi vetë Lipavský.
Çfarë mund të themi, megjithatë, për Sergei Lavrov? Ministri i Jashtëm i Rusisë i cili vazhdon të përsërisë se Perëndimi është ngjitur pas hegjemonisë dekadente të Amerikës, por po humbet në mënyrë të pashmangshme terren ndaj “botës së lirë”, një term që përdoret për të treguar boshtin e formuar nga Federata Ruse, Kina, Koreja e Veriut dhe Irani. “Lufta e këtyre dy botëve, njëra që po shuhet dhe tjetra që po shfaqet, nuk vazhdon pa përplasje,” vuri në dukje Lavrov në një konferencë në Katar.
Prandaj,dhe bota po ndahet gjithnjë e më shumë në dy blloqe që kundërshtojnë njëri-tjetrin në fronte të shumta. Ardhja e fundit (dhe sipas disa supozimeve) të trupave të Koresë së Veriut në frontin ukrainas së bashku me Kremlinin që nxjerrin në pah lidhjen midis tensioneve evropiane dhe aziatike. Dhe nëse mendojmë, WSJ na kujton, se vetëm një dekadë më parë Moska dhe Pekini bashkëpunuan me Uashingtonin për të frenuar Teheranin dhe Phenianin, duke votuar për një rezolutë të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara për të dënuar programin bërthamor iranian në 2015 dhe për të sanksionuar qeverinë e Koresë së Veriut në 2017.
Përplasja mes blloqeve
Sot është krijuar një hendek – i cili po zgjerohet çdo vit – midis bllokut perëndimor të udhëhequr nga Shtetet e Bashkuara dhe pjesës tjetër të botës, e ndarë midis vendeve në zhvillim, vendeve që zyrtarisht nuk janë të interesuara për t’u rreshtuar mes kombeve që dëshirojnë të rishikojnë situatën globale. rend, i konsideruar nga shumë njerëz si tepër i çekuilibruar në favor të Perëndimit. “Uniteti i autokracive është ndoshta më i fortë se uniteti i demokracive për momentin. Ekziston një luftë midis autokracive dhe demokracive dhe autokracitë kanë një dorë fituese,” tha gjenerali Onno Eichelsheim, shefi i mbrojtjes holandeze.
Fakti që Rusia, Kina, Irani dhe Koreja e Veriut kanë sisteme dhe ideologji të ndryshme politike dhe nuk janë të bashkuar nga një aleancë formale si NATO, ndoshta i ka çuar qeveritë perëndimore në vetëkënaqësi. Ky është mendimi i Andrew Shearer, kreut të inteligjencës kombëtare Australiane. “Ndoshta e kemi nënvlerësuar kolektivisht shtrirjen e këtij boshti në zhvillim dhe ndikimin strategjik që ai ka tek të gjithë ne,” paralajmëroi ai në një fjalim në Forumin Ndërkombëtar të Sigurisë Halifax në Kanada muajin e kaluar. Tani koha po ikën. Dhe diplomacia është letra e fundit që duhet luajtur përpara katastrofës.