Deri më tani, kategoritë për të përshkruar objektet e vogla hapësinore që na rrethojnë dukeshin mjaft të qarta. Në njërën anë ka kometa, të cilat janë copa shkëmbi të mbushura me akull që sublimohen kur afrohen yjet, duke lënë pas bishtin e tyre të famshëm. Nga ana tjetër, ka padyshim asteroidë, domethënë trupa qiellorë prej shkëmbi dhe metali që janë shumë më pak skenikë dhe më të përshtatshëm për filmat e fatkeqësive të viteve 2000.
A mjafton kjo? Jo me të vërtetë, një “specie” e re është zbuluar kohët e fundit: kometat e errëta.
Këto objekte duken si asteroidë, por sillen si kometa, duke hyrë në një dimension hibrid dhe më kompleks sesa pritej. Identiteti i tyre u zbulua për herë të parë në vitin 2023 me 7 ekzemplarë, të cilët janë shtuar së fundmi. Sipas shkencëtarëve, takimet e tyre me planetin tonë mund të kenë të bëjnë me lindjen e jetës.
Sekreti i kometave të errëta
“Ne raportojmë zbulimin e shtatë kometave të errëta që demonstrojnë se ekzistojnë dy popullata të dallueshme bazuar në orbitat dhe madhësitë e tyre,” shkruan ekipi hulumtues i udhëhequr nga astrofizikani i Universitetit Shtetëror të Miçiganit, Darryl Seligman.
“Këto objekte përfaqësojnë një klasë të objekteve të Sistemit Diellor që mund t’i kenë siguruar Tokës materiale të nevojshme për zhvillimin e jetës, të tilla si substanca të paqëndrueshme dhe organike.”
Aktualisht e dimë se ekzistojnë dy lloje: një lloj banon në sistemin e brendshëm diellor, brenda orbitës së Marsit. Këta priren të jenë në anën më të vogël, disa dhjetëra metra poshtë, dhe orbitat e tyre rreth Diellit janë mjaft rrethore dhe të rregullta. Lloji tjetër është pak më kaotik. Orbitat e tyre janë shumë eliptike, duke u shtrirë pothuajse deri në Jupiter. Ato janë gjithashtu më të mëdha se kometat e brendshme të errëta, duke arritur madhësi deri në qindra metra.
Nuk dimë ende shumë për këta shkëmbinj enigmatikë. A përmbajnë akull apo lëshojnë diçka tjetër që i bën të përshpejtojnë në një mënyrë të çuditshme?
Pse ka dy popullata të ndryshme?
“Kometat e errëta janë një burim i ri potencial për dërgimin e materialeve të nevojshme për zhvillimin e jetës në Tokë,” thotë Seligman. “Sa më shumë të mësojmë rreth tyre, aq më mirë mund ta kuptojmë rolin e tyre në origjinën e planetit tonë.
