Sëmundja e Parkinsonit prek gjithnjë e më shumë nën të 60-at. Këtu janë diagnozat e reja, terapitë e reja dhe një fakt befasues.
Parkinson nuk është më vetëm një sëmundje e të moshuarve. Sipas të dhënave, numri i diagnozave midis moshës 40 dhe 60 vjeç është në rritje, me implikime që shkojnë përtej fushës mjekësore dhe ndikojnë në mirëqenien e punës, familjes dhe psikologjisë .
A e dini se shikimi më shumë se 5 orë televizor në ditë rrit rrezikun tuaj? Ja alarmi që del nga hetimi i Iqvia.
Si ka ndryshuar trajtimi i Parkinsonit
Edhe pse L-Dopa ende përfaqëson 40% të recetave, siç raportohet nga Adnkronos.com, analiza e Iqvia sinjalizon një transformim të ngadaltë të terapive. Përdorimi i frenuesve të monoamine oksidazës u rrit nga 24% në 29%, ndërsa agonistët e dopaminës u ulën nga 25% në 18%. Zgjedhjet terapeutike po diversifikohen bazuar në përparimin e sëmundjes dhe karakteristikat e pacientit.
Ndër medikamentet më të përdorura janë rasagilina, selegilina dhe safinamidi, të gjitha që i përkasin klasës së frenuesve Mao. Agonistët e dopaminës si apomorfina, pramipeksoli dhe ropiniroli përdoren me selektivitet më të madh. Të pranishëm, edhe pse në një masë më të vogël, janë frenuesit e katekol-O-metiltransferazës (4%) dhe antikolinergjikët (8%), të përdorur veçanërisht në pacientët më të rinj me simptoma të theksuara dridhjeje.
Ulja e moshës në të cilën merret diagnoza
Fillimi i sëmundjes së Parkinsonit duke filluar në moshën 40-vjeçare ndryshon thellësisht përvojën e pacientëve. Tashmë nuk bëhet fjalë vetëm për trajtimin e simptomave, por për riorganizimin e jetës së përditshme, aktiviteteve të punës dhe menaxhimit të familjes.
Në një vit, 16,000 njerëz filluan trajtimin për herë të parë. Megjithatë, qasja në trajtim nuk është homogjene në Europë : Gjithashtu për shkak të shpërndarjes së popullsisë së moshuar dhe politikave të ndryshme rajonale shëndetësore. Prandaj është thelbësore të zhvillohen rrugët e kujdesit multidisiplinar që përfshijnë degë të ndryshme të mjekësisë.
Përshtati në Shqip S
