Drejtori i IAEA-s, Rafael Grossi, paralajmëron se Irani është rrezikshëm afër arritjes së një arme bërthamore.
Në vitet e fundit, çështja e programit bërthamor të Iranit ka përfaqësuar një nga sfidat kryesore për sigurinë ndërkombëtare. Që kur Shtetet e Bashkuara u tërhoqën nga marrëveshja e vitit 2015, Irani ka rritur në mënyrë progresive pasurimin e uraniumit, duke tejkaluar kufijtë e rënë dakord më parë. Ky zhvillim ka ngritur shqetësime në rritje midis fuqive botërore, veçanërisht mbi mundësinë që Teherani mund të jetë më afër aftësisë për të ndërtuar një armë bërthamore

IAEA dhe nevoja për verifikime rigoroze
Në këtë kontekst, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike (IAEA) luan një rol vendimtar në monitorimin e aktiviteteve bërthamore të Iranit. Drejtori i Përgjithshëm i IAEA Rafael Grossi theksoi së fundmi rëndësinë e një sistemi verifikimi të fortë dhe transparent. “Nuk mjafton t’i thuash komunitetit ndërkombëtar “ne nuk kemi armë bërthamore” për t’u besuar,” tha ai, “është e nevojshme të jemi në gjendje ta verifikojmë atë”.
Grossi e bëri të qartë se ndërsa Irani nuk ka ende një armë bërthamore të gatshme, “ai ka materiale të mjaftueshme për të prodhuar jo një, por disa bomba”. Megjithatë, ai tha: “Është si një enigmë, ata i kanë pjesët dhe ndoshta mund t’i bashkojnë një ditë. Ka ende një rrugë të gjatë për të bërë për të arritur atje. Por ata nuk janë larg.”
Irani në prag të bombardimeve bërthamore
Në prag të raundit të dytë të bisedimeve në Romë midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit, Grossi shpjegoi se IAEA nuk është pjesë e dialogut dypalësh, por se “ne nuk jemi indiferentë”. Ai shtoi gjithashtu: “Ata e dinë shumë mirë se ne do të duhet të japim mendimin tonë për një marrëveshje të mundshme sepse do të jetë në dorën tonë ta verifikojmë. Tashmë kemi filluar shkëmbimet joformale”.
Së fundi, ai theksoi se një marrëveshje e re “ka nevojë për një sistem të fortë kontrollesh dhe monitorimi që ne jemi të vetmit që mund ta ofrojmë”. Dhe krahasuar me të kaluarën, “këtë herë SHBA-të duan të arrijnë në një tekst më të thjeshtë, të lehtësuar nga të gjitha klauzolat shumë teknike të marrëveshjes së 2015”, duke arritur në përfundimin se “do të ishte një çështje e ndalimit, në një mënyrë më të drejtpërdrejtë, të disa aktiviteteve si pasurimi, në këmbim Irani do të merrte heqjen e sanksioneve apo masat për të mbështetur investimet”. Siç raporton andkronos.com
