Mikrometeoritët që bien mbi planetët në univers mund të ndihmojnë në formimin e protoqelizave, duke zbuluar të dhëna për jetën jashtëtokësore.
Universi mund të jetë i mbushur me laboratorë mikroskopikë natyrorë që udhëtojnë nëpër hapësirë, duke bartur përbërësit themelorë për origjinën e jetës. Një zbulim i fundit shkencor tregon se mikrometeoritet – ato copa të vogla kozmike që bien pa pushim mbi planetët – mund të luajnë një rol vendimtar në formimin e strukturave të para qelizore.
Sipërfaqja e ashpër që nxit jetën
Sekreti qëndron te vetitë fizike të veçanta të sipërfaqeve të meteoriteve. Studiuesja Irep Gözen nga GOMOD në Suedi, duke analizuar një meteorit marsian, kuptoi se sipërfaqet e tyre të ashpra dhe të thërrmuara mund të ndihmojnë në formimin e protokelizave – strukturat që konsiderohen pararendëse të qelizave të gjalla.
Këto sipërfaqe kanë një energji të tepërt, pasi atomet në skaj nuk janë të lidhura plotësisht, gjë që krijon kushte për reaksione molekulare të jashtëzakonshme.
Eksperimentet dhe rezultatet
Ekipi i studiuesve përdori tre lloje të ndryshme mikrometeoritesh, të vendosura në solucione me lipide – molekula të yndyrshme që formojnë flluska të rrethuara nga membrana. Pas një nate, u panë nën mikroskop formime protokelulare mbi sipërfaqet e meteoriteve.
Ngjashmëri me arkeat dhe lidhje nanotubulare
Rezultatet më të forta dolën me lipide të ngjashme me ato që gjenden në membranat e arkeave, organizma primitive njëqelizore. Kjo ngjashmëri mund të japë të dhëna mbi mënyrën se si ka lindur jeta në Tokë.
Protokelizat që formohen mbi sipërfaqe ndryshojnë ndjeshëm nga ato në tretësira. Ato lidhen mes vete përmes nanotubave, duke shkëmbyer materiale – një formë e thjeshtë “komunikimi” biologjik.
Pasojat për astrobiologjinë
Sipas Anna Wang nga Universiteti i Uellsit të Ri Jugor, fakti që mikrometeoritet kanë mjaftueshëm energji sipërfaqësore për të nxitur formimin e protokelizave është i jashtëzakonshëm.
Me mijëra mikrometeorite që bien çdo ditë në planetët në gjithësi, këto mund të jenë bartës të molekulave organike të thjeshta, duke krijuar kushte për lindjen e jetës.
Përfundim
Megjithëse nuk ka ende prova përfundimtare që jeta ka lindur përmes këtij mekanizmi, kjo teori ofron një skenar të fuqishëm: çdo grimcë kozmike që bie mbi një planet mund të jetë një katalizator për jetën, duke shpërndarë kushte për formimin e strukturave të para biologjike në shkallë galaktike.
