Ato konfirmojnë se vendi i punës është ende larg përmbushjes së nevojave të grave të të gjitha moshave.
Në një lëvizje revolucionare, Banka e Irlandës ka prezantuar dhjetë ditë leje të paguar për punonjëset e saj femra që kalojnë nëpër menopauzë. Ndërkohë, ligjet e punës në shumicën e vendeve heshtin për këtë tranzicion sfidues në jetën e çdo gruaje. Midis këtyre vendeve janë Greqia dhe, sigurisht, Shtetet e Bashkuara (të cilat, rastësisht, injoron shumë përfitime të tjera në vendin e punës që merren si të mirëqena në Evropë).
Me këtë rast, platforma amerikane Girlboss ka mbledhur një sërë dëshmish nga lexuese që kanë përjetuar ose po kalojnë nëpër menopauzë, rreth mënyrës se si i menaxhojnë simptomat në zyrë. Refuzimi i tyre për ta diskutuar këtë është një model i përsëritur dhe i pafat, duke konfirmuar se vendi i punës është ende larg respektimit të nevojave të grave të të gjitha moshave.
Ja dëshmitë e grave:
Nuk do t’i thoja kurrë punëdhënësit tim se kam simptoma të menopauzës. Unë punoj në një sektor ku mosha është një faktor diskriminues; kam hequr tashmë 10 vjet nga mosha ime në CV-në time për ta fshehur atë, si shumë të tjera. Nuk dua të theksoj faktin se jam “e vjetër”. Edhe nëse do të fitoja diçka (një ditë pushim), kjo do të më shkatërronte karrierën.
Kompania për të cilën punoj drejtohet nga burra të bardhë në të 40-at e tyre, të cilët nuk janë të shqetësuar për menopauzën dhe besojnë se gratë e tyre nuk duhet të kenë fëmijë nëse nuk kthehen menjëherë. Pra, askush nuk flet për menopauzën ose perimenopauzën që po përjetoj në moshën 35 vjeç.
“Do të mbush dyzet vjeç pas disa muajsh. Punoj në një firmë avokatie dhe po përjetoj simptoma të menopauzës. Në fillim, nuk e kuptova se ato ishin të lidhura me menopauzën. Kisha vështirësi në përqendrim, shtim në peshë, probleme me gjumin, depresion dhe ndryshime humori. Punëdhënësi im nuk ofron leje për menopauzën, por edhe nëse do të ofronin, unë nuk do ta pranoja sepse simptomat e mia zgjasin shumë më tepër se dhjetë ditë, kështu që nuk do të zgjidhte asnjë problem.”
“Do të mbush dyzet vjeç pas disa muajsh. Punoj në një firmë avokatie dhe po përjetoj simptoma të menopauzës. Në fillim, nuk e kuptova se ato lidheshin me menopauzën. Kisha vështirësi në përqendrim, shtim në peshë, probleme me gjumin, depresion dhe luhatje humori.”
Sigurisht që nuk do të flisja për menopauzën! Gratë nuk mund të mërziten që nuk trajtohen në mënyrë të barabartë në punë (në aspektin e ngritjeve në detyrë, pagës, etj.), por nga ana tjetër, ato presin trajtim të veçantë për ‘çështjet e grave’ si leja e lindjes ose leja e menopauzës.
Kam punuar për shumë gra në menopauzë që padyshim po kalonin nëpër këtë, por për shkak se mbanin pozicione pushteti, ato kurrë nuk folën për këtë në një mjedis që mbetet i dominuar nga meshkujt. Kam qenë me fat që kam pasur mjetet financiare për të lënë një punë me kohë të plotë, për të punuar me kohë të pjesshme dhe për të vendosur orët e mia. Tani mund t’i menaxhoj simptomat e perimenopauzës me ritmin tim dhe sipas kushteve të mia, dhe është bërë shumë më e lehtë të jetosh me të. Mendoj se do të duhet kohë, por do të ndryshojë mënyrën se si flasim në vendin e punës dhe shpresoj që vajzat e mia të përfitojnë nga ky ndryshim në të ardhmen.
Menopauza është një kalim nga një fazë e funksionit ovarian në një tjetër dhe është në thelb e kundërta e pubertetit. Por periudha që i paraprin asaj, e njohur si perimenopauzë, zakonisht fillon vite para se të shuajmë qirinjtë e ditëlindjes së pesëdhjetë, me simptoma të tilla si gjakderdhje jonormale (perioda të rënda dhe/ose të parregullta, gjakderdhje midis periodave). Edhe më të dhimbshme, ndoshta, janë klishetë që shoqërojnë simptomat, siç i shpjegoi gjinekologia Jen Gunter Marie Claire me rastin e publikimit të librit të saj “Bibla e Menopauzës”: “Kur e dini që po hyni në menopauzë, mund të ndjeni sikur po plakeni – dhe cila grua dëshiron të jetë 48 vjeç, me vetëm stereotipe si perspektivë të ardhshme?” – nga nëna e shtypur nga frustrimet e njohjes shoqërore deri te gruaja e vetmuar me koleksionin e saj të maceve?
