A mund të rrish ulur, pa telefonin tënd, pa menduar, për 90 minuta? Në Korenë e Jugut, kjo nuk është dembelizëm, është sport.
Çdo vit, në brigjet e lumit Han në Seul, qindra njerëz shtrojnë dyshekët e tyre të jogës dhe ulen. Asnjë muzikë, asnjë britmë, asnjë lëvizje. Vetëm heshtje dhe 90 minuta për të vërtetuar se nuk mund të durosh asgjë.
Mirë se vini në Konkursin Space-Out, një nga ngjarjet më paradoksale dhe emocionuese në botën moderne: një konkurs ku fituesi është ai që arrin të mbetet më i qetë, më i qetë dhe më i “shkëputur” se të gjithë të tjerët.
Ideja lindi në vitin 2014, kur artistja vizuale Woopsyang vuante nga një krizë e rëndë nervore dhe kuptoi se edhe “mosbërja asgjë” e bënte të ndihej fajtore. Kështu që ajo krijoi një konkurs publik që i ktheu rregullat përmbys: në vend që të konkurronin për të bërë më shumë, njerëzit konkurrojnë për të bërë më pak. Që atëherë, eventi është bërë një fenomen kulturor në Kore, duke tërhequr mijëra aplikantë çdo vit, nga studentë deri te fitues të medaljeve olimpike, të etur për pak paqe në një shoqëri që nuk ndalet kurrë.
Në Konkursin Space-Out, nuk lejohet të flasësh, të shikosh telefonin, të flesh gjumë. Pjesëmarrësit mbajnë monitorë të rrahjeve të zemrës për të regjistruar “qetësinë” e tyre në kohë reale, ndërsa publiku voton se kush duket më… i qetë. Fituesi i këtij viti, sipërmarrësi 36-vjeçar dhe muzikanti indie punk Byung-jin Park, zbuloi “strategjinë” e tij: merr frymë ngadalë, përqendrohu në një pikë dhe lëri të gjitha mendimet. “Në një moment të caktuar, ndjeva sikur trupi im u zhduk”, i tha ai National Geographic pasi fitoi.
Mund të duket kundërintuitive, por “të lëshosh pe” nuk është humbje kohe. Neuroshkencëtarët flasin për të ashtuquajturin rrjet të modalitetit të parazgjedhur të trurit, një sistem që aktivizohet kur nuk po bëjmë asgjë specifike dhe është i lidhur me kreativitetin, përpunimin e emocioneve dhe zgjidhjen e problemeve.
Me fjalë të tjera, kur “shkëputemi”, truri ynë gjen hapësirë për të sintetizuar ide, për t’u çlodhur dhe për t’u rimbushur. Në një epokë ku produktiviteti është bërë një obsesion, Koreja e Jugut është këtu për t’i ndryshuar gjërat.
