Tregu turk i futbollit është shndërruar në një alternativë kryesore për lojtarët e nivelit të lartë, krahas Arabisë Saudite dhe Shteteve të Bashkuara.
Klubet kryesore si Galatasaray dhe Fenerbahçe kanë fituar terren në Europë, duke u mbështetur kryesisht në fuqinë financiare.
Gjatë merkatos së vitit 2025, skuadrat turke kanë kryer investime të konsiderueshme, përfshirë blerjen e Victor Osimhen dhe afrimin e Leroy Sane.
Ky stabilitet ekonomik mundësohet nga tre faktorë kryesorë: taksimi i ulët, mbështetja shtetërore dhe menaxhimi i pasurive të paluajtshme. Futbollistët në Turqi përfitojnë nga një normë tatimore prej 20%, e cila është dukshëm më e ulët se tatimi prej 40-50% në ligat kryesore europiane.
Bankat shtetërore ofrojnë kredi me interesa të lehtësuara për katër klubet e mëdha, pavarësisht borxheve të tyre të akumuluara. Një ligj kombëtar i vitit 2022 që synonte kufizimin e borxhit deri në 10% të xhiros vjetore, nuk ka gjetur zbatim të plotë ndaj këtyre shoqërive. Për të balancuar bilancet financiare, klubet kanë shitur pasuri të paluajtshme me vlera që arrijnë deri në qindra miliona euro.
Fenerbahçe dhe Galatasaray kanë gjeneruar të ardhura të larta përmes shitjes së trojeve dhe qendrave stërvitore në Stamboll. Këto burime financiare kanë lehtësuar transferimin e emrave si Ederson, Skriniar, Gundogan dhe Icardi në kampionatin turk.
Interesi i këtyre klubeve mbetet i lartë edhe për lojtarë të tjerë të Serisë A, si Davide Frattesi dhe Ademola Lookman. Ky model ekonomik po ndryshon vazhdimisht hierarkinë e transferimeve në futbollin ndërkombëtar.
