Kur bëhet fjalë për mishin “më të mirë” nga pikëpamja shëndetësore, zgjedhja varet nga faktorë të tillë si përmbajtja e yndyrës, metodat e kultivimit dhe mënyra se si gatuhet. Këtu janë disa konsiderata të përgjithshme:
1. Mish të bardhë (pule dhe gjeldeti)Profesionistet thonë se ato janë të ulëta në yndyrna të ngopura, veçanërisht nëse konsumoni vetëm gjoksin pa lëkurë. I pasur edhe me proteina pa yndyrë.
Sigurohuni që ato vijnë nga bujqësi e qëndrueshme dhe jo intensive për të shmangur mbetjet e antibiotikëve.
2. Mishi i lepurit Profesionistët thonë se është
Shumë i dobët dhe lehtësisht i tretshëm se ka një ekuilibër të mirë midis yndyrave dhe proteinave.
3. Peshku (një alternativë e vlefshme për të zvendësuar mishin)
Edhe nëse nuk është mish, peshku rekomandohet shpesh për vetitë e tij të shëndetshme, veçanërisht peshku me vaj (i pasur me Omega-3).
4. Mish i kuq pa dhjamë (viçi, lopë)Sipas profesionistëve :Janë një burim i mirë i hekurit dhe vitaminës B12. Zgjidhni prerje të holla si fileto ose kofshë . Konsumimi duhet të kufizohet në një ose dy herë në javë për shkak të përmbajtjes së yndyrës të ngopur dhe rrezikut të mundshëm të sëmundjeve kardiovaskulare.
5. Llojë mishi si (dreri, kaprolli, derri i egër) Janë mish i mirë, të pasur me lëndë ushqyese, janë kafshë të egra. Mund të kenë një shije më të fortë dhe nuk janë gjithmonë lehtësisht të disponueshëm.
Shmangni mishrat e përpunuar si p.sh.salçiçet dhe mishrat e konservuar, të cilët janë të pasur me kripë, konservues dhe yndyrna.
Përgatitja: Preferoni metoda të shëndetshme gatimi si pjekja në sgarë, zierje në avull ose tigan me pak vaj, duke shmangur skuqjen.
Mishi i bardhë mund të konsumohet më shpesh (deri në 3-4 herë në javë), ndërsa mishi i kuq ose i yndyrshëm duhet të jetë i kufizuar.
Nëse keni shqetësime specifike ose nevoja të veçanta ushqimore, konsultohuni me një dietolog ose nutricionist për një dietë të personalizuar.
