Në një kafene të vogël pranë një hoteli që strehon përkohësisht azilkërkuesit, 19-vjeçari Noor nga Afganistani flet për ndjesinë e padëshiruar në qytetin ku po qëndron aktualisht.
“Jam i trishtuar. Ne u larguam nga vendi ynë për shkak të problemeve, kështu që duhet të ketë… njerëzim në këtë botë,” thotë ai me zë të ulët.
Noor mbërriti në Mbretërinë e Bashkuar me një varkë të vogël, pas një udhëtimi shumëvjeçar që e ndau atë nga familja e tij, vendndodhjen e të cilëve ai ende nuk e di. Tani, së bashku me katër azilkërkues të tjerë nga hoteli, ai po përpiqet të flasë për të ulur tensionet që janë krijuar në Tamëorth për shkak të pranisë së tyre. Muajin e kaluar, një protestë paqësore u mbajt përpara hotelit, por vitin e kaluar një tubim i ngjashëm përfundoi me dhunë, me thyerje dritaresh, hedhje kokteje molotovi dhe djegie të një pjese të hotelit.
Midis vendasve në kafene është Tom 25 vjeç, i cili pranon se ka marrë pjesë në të dyja protestat. “Miqtë e mi ishin të zemëruar dhe të zhgënjyer që qeveria po i vendoste azilkërkuesit në hotele”, shpjegon ai. Noor, i cili flet anglishten më të mirë, e pyet thjesht: “Çfarë bëmë gabim?”. Tom përfundimisht pranon se është më i zemëruar me qeverinë sesa me azilkërkuesit.
Biseda bëhet më e hapur, me kontabilisten lokale Heather, 29 vjeçe, që argumenton se protestat duhet të drejtohen ndaj autoriteteve, jo ndaj njerëzve që thjesht po përpiqen të gjejnë një vend të sigurt. Andreë, 47 vjeç, shton se disa britanikë mendojnë se azilkërkuesit kanë një jetë më të mirë se popullsia vendase, veçanërisht sepse ata kanë qasje në hotele dhe kujdes shëndetësor falas.
Megjithatë, Noor shpjegon se kalimi i Kanalit ishte jashtëzakonisht i rrezikshëm dhe se askush nuk e bën për luks. “Kur kalojmë Kanalin, kjo do të thotë që jeta jonë është tashmë në rrezik, është shumë e rrezikshme.” Ai dhe shoku i tij Azim, 22 vjeç, thonë se erdhën sepse kanë të afërm në Mbretërinë e Bashkuar dhe e vlerësojnë respektin për Islamin që shohin aty.
Biseda prek edhe protestat e verës që filluan pasi një azilkërkues u dënua për sulm seksual në Epping. Noor e bën të qartë se ai dënon akte të tilla dhe se autorët duhet të deportohen. “As ne nuk i mbështesim ata,” thotë ai.
Edhe pse mendimet mbeten të ndara, takimi në kafene përfundon me një notë më të qetë. Noor thotë se do të donte të kthehej në Afganistan nëse situata përmirësohet, por nëse jo, ai shpreson të qëndrojë në Mbretërinë e Bashkuar, të punojë dhe të paguajë përmes taksave atë që shteti ka investuar tani për strehimin e tij. Për momentin, ai dhe Azim mund të presin vetëm sepse, siç thonë ata, ata u dërguan këtu me vendim të Ministrisë së Brendshme, shkruan Sky News. /tesheshi.com/
