Home TE TJERA STILJETE “Hiqe atë gur nga toka”, i tha babai… Djaloshi u përpoq shumë dhe pastaj filloi të qante

“Hiqe atë gur nga toka”, i tha babai… Djaloshi u përpoq shumë dhe pastaj filloi të qante

0
“Hiqe atë gur nga toka”, i tha babai… Djaloshi u përpoq shumë dhe pastaj filloi të qante

Ndajeni këtë artikull me të tjerë duke klikuar ikonat më poshtë

Një herë baba e bir punonin në kopsht. Fëmija donte të vlerësohej nga babai i tij, kështu që ai po përpiqej të ndihmonte të atin duke kryer punë të vogla siç udhëzohej nga babai i tij.

Babai dhe djali i tij po punonin në anë të ndryshme të kopshtit. Babai pa një gur në anën e të birit, dhe i tha: “Bir.. hiqe atë gur nga ai vend, ne do të mbjellim një bimë të bukur atje.”

Sipas udhëzimeve të babait, fëmija u përpoq ta lëvizte atë gur, por ai nuk mundi ta lëvizte. Më në fund djaloshi i tha të atit: “Babi, nuk jam në gjendje ta lëviz këtë gur, është shumë i rëndë. Nuk mund ta bëj…”

Babai u përgjigj: “Përpiqu sërish. Përdori të gjitha mënyrat tuaja për ta hequr atë gur nga ai vend.”

Djaloshi përsëri u përpoq dhe përdori të gjitha forcat e tij, por megjithatë ai nuk ishte në gjendje ta largonte atë gur nga vendi i tij. Fëmija u lodh dhe filloi të qante pasi nuk ishte në gjendje t’ia dilte mbanë atë edhe pasi kishte bërë të gjitha përpjekjet e tij.

Duke dëgjuar djalin e tij duke qarë, i ati erdhi me vrap drejt djalit të tij, u ul pranë tij dhe e mbajti pranë vetes dhe i tha: “Pse po qan? Ti mund ta lëvizësh këtë gur. Të thashë të përdorësh të gjitha mënyrat për ta lëvizur atë gur.. apo jo?”

Djali me një pamje të trishtuar në fytyrë u përgjigj: “E bëra. Babi u përpoqa të hiqja atë gur, por përsëri nuk munda ta bëja.”

“Por ti më ke harruar, i dashur. Nëse keni nevojë për ndihmë, pse nuk më përfshive në “Mjetet” tuaja?” u përgjigj babai.

Fëmija u ndrit kur e dëgjoi këtë dhe filloi të punonte përsëri me të atin. Tani me ndihmën e babait të tij, ai mundi ta hiqte me lehtësi atë gur të madh nga vendi i tij dhe të mbillte një bimë të re në vendin e tij.

Mësimi:

Kur dështojmë në Veprim dhe ndihemi të Dëshpëruar, ndihemi sikur po mbajmë mbi shpatulla gjithë peshën e botës, nuk duhet të harrojmë se kemi edhe të tjerë në jetën tonë. Në fakt kjo është esenca e ekzistencës së tyre, të na ndihmojnë atëherë kur vetëm nuk ia dalim dot. Në betejat e jetës nuk duhet të harrosh se nuk je vetëm, edhe pse dëshiron t’ia dalësh vetëm.

/shkollaesuksesit.com

Ndajeni këtë artikull me të tjerë duke klikuar ikonat më poshtë