Home TE TJERA STILJETE “Lavdia është si lumi: sendet e lehta dhe të zgavërta lundrojnë mbi ujë, të rëndat dhe…”/ Thëniet më të Bukura për Lavdinë

“Lavdia është si lumi: sendet e lehta dhe të zgavërta lundrojnë mbi ujë, të rëndat dhe…”/ Thëniet më të Bukura për Lavdinë

0
“Lavdia është si lumi: sendet e lehta dhe të zgavërta lundrojnë mbi ujë, të rëndat dhe…”/ Thëniet më të Bukura për Lavdinë

Ndajeni këtë artikull me të tjerë duke klikuar ikonat më poshtë

Në një kohë kur të gjithë presin të kuptojnë si po shkojnë gjërat në përgjithëse që më pas të koordinohen në veçanti.

Në një kohë kur e vërteta është kthyer në një çështje relative, dhe që e mira e përbashkët është e shpërfillur në raport me interesin e ngushtë personal, do të ishin pra, të dobishme, si formë kujtese disa thënie mbi rëndësinë dhe vlerën e harruan të lavdisë.

Për kënaqësinë tuaj kemi përzgjedhur këtë koleksion, në fund të leximit të të cilit presim të na thuash cila prej tyre t’u duk më e qëlluar, më me peshë ose më e goditura.

Lavdia është një helm që duhet marë me doza të vogla.

Lavdia është si lumi: sendet e lehta dhe të zgavërta lundrojnë mbi ujë, të rëndat dhe masivet thëthiten brenda.

Lavdia është e dobishme për aq kohë sa njeriu e meriton atë.

Kush nuk ia di vlerën kohës, ai nuk është lindur për lavdi.

Egzistojnë dy mënyra vetëlavdërimi – njëra është të flasësh mirë për veten, tjetra të përçmosh të tjerët.

Lavdia nuk kërkohet; po s’erdhi vetë, më kot i vihesh pas.

Lavdia më e madhe i takon atij që të këndshmen e lidh me të dobishmen.

Kush kërkon që virtytin e tij ta njohin të gjithë, nuk i shërben atij, por lavdisë.

Emri i lavdishëm nuk e madhon, por e poshtëron atë që nuk di ta mbajë me nder.

Kush përbuz lavdinë e rreme, mund të arrijë të vërtetën.

Lavdia në të gjallë është një gjë e dyshimtë; me urtësi vepron ai që nuk e le veten as të verbohet, madje as të tubullohet prej saj.

Lavdi të vërtetë dhe të qëndrueshme mund të fitosh vetëm kur përpiqesh për lumturinë e njerëzimit.

Nuk kishte asgjë që t’i mungonte lavdisë së tij, por lavdisë tonë i mungonte pikërisht ai.

Shpërblimet më të çmueshme janë ato që të japin nder dhe asgjë më shumë.

Një lavdi e mirë është më e mirë se një fytyrë e bukur.

Lavdia që vjen papritur, ikën shpejt.

Sapo një njeri të bëhet i përmendur, do të gjendet sakaq dikush që e ka pasur shok shkolle.

Jeta është e shkurtër, por lavdia mund të jetë e përjetshme.

Lavdia e pushtuesit është një lavdi e vrazhdë: ajo ka lindur duke shfarosur njerëz.

Lavdia zakonisht vjen te ata, që as e kanë ndërmend lavdinë.

Në periudhat e krizave politike, vështirësia më e madhe për një njeri të ndershëm, nuk është që të plotësojë detyrën, por ta njohë atë.

Detyra e parë e gjyqtarit është të dëgjojë të pandehurin.

Detyra është dashuria për atë që t’i vetë i urdhëron vetes.

Unë mendoj se detyra e njeriut është që të mos bjerë në dëshpërim për asgjë dhe në çdo gjë të gjejë anën më të mirë.

Te njeriu dashamirës ndjenja e detyrës nuk njeh kufi.

Ka njerëz që e ndërrojnë nderin me nderimet.

T’i prekësh nderin tjetrit do të thotë të prekësh tëndin.

Cilido të jetë turpi që të na ketë rënë mbi krye e kemi gjithmonë në dorë të shlyejmë atë.

Kush nuk është gati të vdesë për nderin e vet, ai ka mbetur i turpëruar.

/shkollaesuksesit.com

Ndajeni këtë artikull me të tjerë duke klikuar ikonat më poshtë