Njëherë e një kohë, në një qytet jetonte një endës. Një ditë ndërsa ishte duke endur korniza prej druri e tezgjahut u thye.
Kështu, ai mori sëpatën dhe shkoi afër pyllit për të sjellë dru për tezgjah. Gjatë rrugës, ai gjeti një pemë të madhe dhe vendosi ta presë.
Ndërsa endësi ngriti sëpatën e tij, një zë erdhi nga pema që i tha: “Kjo pemë është shtëpia ime, ju duhet ta kurseni atë.”
Endësi u përgjigj: “Por nëse nuk marr drurin e kërkuar, atëherë nuk do të jem në gjendje të bëj punën time dhe familja ime do të vdesë nga uria”.
Kështu, ai i kërkoi shpirtit t’i tregonte një vend diku tjetër që të mund të priste pemë.
Zëri pastaj i tha: “Ok. Nëse nuk e prisni pemën, atëherë unë do t’ju jap plotësoj një dëshirë sipas zgjedhjes suaj.”
Endësi u përgjigj: “Nëse është kështu, a mund të shkoj në shtëpi dhe të marr sugjerime nga gruaja dhe miqtë e mi dhe të kthehem nesër?”
Zëri u pajtua.
Endësi u kthye në qytetin e tij dhe gjatë kthimit takoi mikun e tij berber dhe i shpjegoi të gjitha ato që ndodhi dhe i kërkoi sugjerimet e tij.
Berberi tha: “Miku im i dashur, kërko një mbretëri ku ti mund të bëhesh Mbret dhe unë do të isha kryeministri yt. Në këtë mënyrë ne të dy mund ta shijojmë jetën këtu më pas.”
Endësi i tha: “E vërtetë, por më lejoni të pyes edhe gruan time.”
Pasi tha këtë, ky endës shkoi shpejt në shtëpinë e tij dhe i tregoi gruas të gjithë historinë e tij si dhe për sugjerimin e miqve të tij.
Gruaja e tij tha: “Jeta e një mbreti është plot vështirësi. Ai është gjithmonë i shqetësuar për miqësitë, luftërat, shërbëtorët dhe gjëra të tjera. Ai kurrë nuk pushon një minutë. Ju nuk duhet të dëshironi mbretërinë apo jetën e mbretit.”
Endësi u përgjigj: “Ke të drejtë, por çfarë duhet të kërkoj?”
Gruaja tha: “Çdo ditë mund të thurësh një copë pëlhure e cila mezi mjafton për të plotësuar nevojat tona të përditshme. Po nëse mund ta dyfishoni, atëherë ne mund të jetojmë një jetë të rehatshme.”
Endësi pyeti: “Si do të ndodhë kjo?”
Gruaja u përgjigj: “Duhet të kërkosh një palë krahë dhe një kokë tjetër, që të mund të punosh në dy copa njëherësh. Një para vetes dhe një pas vetes.
Me paratë e fituara nga pjesa e parë ne mund të jetojmë si gjithmonë dhe me paratë e pjesës së dytë mund të përmbushim nevojat tona të veçanta dhe të jetojmë rehat.”
Pasi dëgjoi gruan, endësi tha: “Ti je grua besnike dhe ke folur mirë. Unë do të bëj atë që më sugjeroni.”
Të nesërmen, endësi u kthye te ajo pemë dhe tha. “Kam vendosur për kërkesën time. Ju kërkoj të më jepni një palë duar dhe një kokë shtesë.”
Sapo tha këtë, ai u bë dykokësh dhe katërduarsh. Ai u bë shumë i lumtur dhe filloi të ecë drejt shtëpisë së tij.
Njerëzit rrugës e panë dhe e konsideruan si një lloj demoni. Ata u trembën dhe e pritën me gurë dhe shkopinj. Endësi i varfër vdiq në vend.
Mësimi:
Nëse ti vetë nuk e di se çfarë kërkon për veten tënde, si mund ta dinë të tjerët.
/shkollaesuksesit.com
