Pasi një shenjt sufi ishte ulur në bregun e lumit, aty pa një të ri pranë lumit, i cili ishte gati të hidhej në lumë.
Duke parë këtë shenjtori e pyeti: “Çfarë po bën?”
Njeriu u përgjigj: “Mos më ndal. Më ka ardhur në majë të hundës! Gjithçka është e pakuptimtë në këtë jetë. Unë kurrë nuk kam marrë asgjë që kam dashur. Unë jam gjithmonë në telashe. Asgjë nuk shkon ashtu siç dua unë në jetën time. Zoti është kundër meje, atëherë pse duhet ta vazhdoj këtë jetë?”
Sufiu tha: “Prit. Qëndro edhe një ditë. Mund të vdesësh nesër. Ju thatë se nuk keni asgjë. Pra, pse të nxitosh. Qëndro edhe një ditë…”
I riu u përgjigj: “Nëse do të kisha diçka, pse do të kisha ardhur këtu për të marrë jetën time?”
Sufiu i tha: “Në rregull, atëherë eja me mua.”
I riu ra dakord. Po atë ditë shenjtori e çoi te Mbreti dhe më pas i pëshpëriti diçka në vesh Mbretit.
Pasi dëgjoi shenjtorin, Mbreti shikoi të riun dhe i tha: “Unë mund t’ju ofroj një milion rupi …”
Por i riu nuk mund ta kuptonte. Pikërisht atëherë shenjtori shkoi te njeriu dhe i pëshpëriti në vesh: “Mbreti është gati t’i blejë të dy sytë tuaj për një milion rupi. A do t’i shisni ato?”
I riu u përgjigj me zë të lartë: “Çfarë do të thuash? Të shes sytë!! Kurrë. Edhe nëse ai më ofron dhjetë milionë, unë nuk do t’i shes sytë.”
Sufiu shkoi përsëri te Mbreti dhe u konsultua. Mbreti tha: “Ok. Unë mund t’ju jap njëmbëdhjetë milionë.”
I riu u përgjigj: “Pse duhet t’i shes sytë? Unë nuk dua.”
Pastaj Sufiu i tha: “Ok. Atëherë do t’i shesësh veshët? Po për hundën tuaj? Mbreti është gati të blejë çdo pjesë të trupit tuaj dhe me çfarëdo çmimi që ju kërkoni.”
I riu tha: “Jo. Nuk dua. Pse duhet të shes ndonjë pjesë të trupit tim?”
Sufiu pastaj i tha: “Mbrëmë ishe gati të vdisje. Jeta juaj është e pakuptimtë, atëherë çfarë dëmi ka të shisni pjesët e trupit tuaj?”
I riu mbeti pa fjalë. Ai e kuptoi vlerën e jetës së tij dhe vendosi të mendonte se jeta e tij vazhdon dhe se është gjëja më e rrallë e kësaj bote, dhe se ia vlen të jetohet në çdo rast.
Mësimi:
Ju thoni se keni nevojë për një punë me njëqind rupi, por ju merrni një me nëntëdhjetë rupi dhe jeni gati të bini në dëshpërim. Ose keni dashur të keni një shtëpi të madhe, por keni një të vogël dhe duket se jeta nuk ka kuptim.
Ose falimentoni, llogaria juaj bankare zbrazet dhe ju thoni “Pse të vazhdoni të jetoni?” Ose ke dashur një grua dhe nuk ke mundur ta marrësh, tani dëshiron të mos jetosh.
Në këtë trup prej mishi, kockash dhe gjaku po digjet drita e ndërgjegjes. Vetëm vlerësoni vlerën e kësaj drite të vetëdijes. Sa më shumë të dëshironi, aq më i pakënaqur do jeni. Sa më shumë të shihni se sa shumë merrni pa e dëshiruar, aq më shumë dhurata të papërshkrueshme do të derdhen mbi ju.
/shkollaesuksesit.com
