Reja e Madhe e Magelanit mund të përplaset me Rrugën e Qumështit shumë më shpejt nga sa pritej, duke ndihmuar në formimin e yjeve të rinj në galaktikën tonë
Galaktika jonë nuk është e vetme, përkundrazi. Rreth Rrugës së Qumështit ka disa galaktika të tjera më të vogla, dy prej të cilave quhen Retë e Vogla dhe të Mëdha të Magelanit. Këto të dyja janë të dukshëm në qiellin e natës nga hemisfera jugore. Gjatë “valles” së tyre miliardavjeçare rreth Rrugës së Qumështit, graviteti i hoqi fjalë për fjalë secilës prej tyre një sasi të madhe gazi që shkencëtarët e quajnë Rryma e Magelanit. Është një rrjedhje gazi dhe pluhuri yjor që në një kuptim të caktuar tregon historinë e Rrugës së Qumështit dhe galaktikave më të afërta.
Një rrjedhë 5 herë më afër se sa e mendonim
Modele të reja astronomike të zhvilluara nga shkencëtarët në Universitetin e Wisconsin-Madison dhe Instituti i Shkencave të Teleskopit Hapësinor kanë rikrijuar lindjen e Rrymës së Magelanit që mbulon një hapësirë prej 3.5 miliardë vjetësh. Duke studiuar të dhënat, studiuesit zbuluan se kjo rrjedhë e madhe gazi mund të jetë 5 herë më afër Tokës sesa mendohej më parë.
Gjetjet e kërkimeve sugjerojnë se një rrjedhë e tillë mund të përplaset me Rrugën e Qumështit shumë më shpejt nga sa pritej. Ky mekanizëm do të ndihmojë në lindjen e yjeve të rinj në galaktikën tonë. Ky është një nga misteret më të mëdha të 50 viteve të fundit. Modelet e reja astronomike tregojnë saktësisht se ku mund të gjenden yjet e shkëputur nga galaktikat e tyre dhe të “inkorporuara” nga kjo Rrymë. Në praktikë, ndërsa galaktikat xhuxhe përthitheshin nga Rruga e Qumështit, Reja e Vogël e Magelanit rrotulloi Renë e Madhe në drejtim të kundërt nga sa mendohej më parë. Kjo orbitë tërhoqi rrjedhën drejt Tokës. Ka shumë të ngjarë që përplasja me galaktikën tonë të jetë vetëm 20 kiloparsekë nga Toka, ekuivalente me rreth 65 mijë vite dritë.
