Sa ditë mund të jetojë një person pa ngrënë asgjë? Çfarë ndryshimesh ndodhin në trupin tonë gjatë agjërimit të rreptë dhe kur uria bëhet kërcënuese për jetën?
Vdekja nga uria nuk do të thotë vetëm uri; përkundrazi, është një krizë biologjike me pasoja serioze dhe shpesh të pakthyeshme.
Aftësia e trupit të njeriut për të mbijetuar pa ushqim është mbresëlënëse, por edhe e kufizuar. Sipas studimeve, një person mund të mbijetojë pa ushqim për rreth 3 javë deri në 2 muaj, për sa kohë që vazhdon të pijë lëngje. Kohëzgjatja e saktë varet nga faktorë të ndryshëm, siç janë mosha, gjinia, gjendja fizike, prania ose mungesa e sëmundjeve kronike dhe rezervat e yndyrës dhe masës muskulore.
Por çfarë ndodh saktësisht me trupin kur nuk hamë?
Siç shpjegon dietologu klinik-nutricionist MSc Panagiotis Zisis në Cantina: “në ditët e para, trupi përpiqet të ruajë ekuilibrin e tij të energjisë duke zbërthyer glikogjenin nga mëlçia, duke e shndërruar atë në glukozë për të ushqyer trurin dhe organet jetësore. Kur rezervat e glikogjenit shterohen, ai kthehet në shkatërrimin e proteinave të muskujve dhe në thelb fillon të “hajë” indet e veta”. Në fakt, ai sqaroi se “kur një person është në një fazë të urisë së zgjatur, aktivizohet një mekanizëm alternativ ku trupi fillon të zbërthejë trigliceridet e ruajtura në qelizat yndyrore, duke prodhuar trupa ketoni. Këto shndërrohen në karburant bazë për trurin, por akumulimi i tyre mund të shkaktojë ketoacidozë të rrezikshme”.
Vlen të përmendet se gjatë 72 orëve të para, për sa kohë që personi pi shumë ujë, nuk vërehen simptoma kërcënuese për jetën në trup. Megjithatë, ndërsa uria vazhdon, mund të shfaqen simptoma të padëshirueshme si hipoglicemia, bradikardia, çrregullime të elektroliteve, aritmi kardiake, dobësi e muskujve të frymëmarrjes dhe madje edhe encefalopati ose infeksione.
A ju shëndosh agjërimi?
Qoftë një dietë klasike me pak kalori apo agjërim me ndërprerje, kufizimi i marrjes së ushqimit mund të jetë një shkas për këdo që ka një histori të çrregullimeve të të ngrënit.
Raportet zbulojnë se uria mund të çojë në dy sjellje ekstreme reaktive: të ngrënit me tepri ose të ngrënit me pak seç duhet. Shpesh, kjo reaktivitet çon në ngrënien e tepërt të ushqimeve me shumë sheqer dhe yndyrë, të cilat, pavarësisht sasisë, nuk i plotësojnë nevojat ushqyese. Në raste të tjera, koha e kufizuar e të ngrënit dhe kohëzgjatja e gjatë e agjërimit mund të çojnë në kequshqyerje dhe humbje të oreksit.
Megjithatë, këto lloje agjërimi nuk rekomandohen për njerëzit me një histori të çrregullimeve të të ngrënit.
