Për kënaqësinë e lexuesve tanë kemi sjellë një koleksion të bukur me thëniet e Zhyl Vernit.

Ne i lexojmë të gjitha komentet tuaja. Një-për-një. E si gjithmonë presim të na thoni cila prej thënieve mëposht ishte ajo që ju pëlqeu më së shumti.

Shkenca, djali im, përbëhet nga gabime, por ato janë gabime të cilat është e dobishme t’i bësh, sepse ato çojnë pak nga pak te e vërteta.

Ne jemi të mendimit se në vend që të lëmë librat të myken brenda sirtarëve të një rafti, larg shikimit vulgar, është më mirë t’i lëmë të konsumohen duke u lexuar.

Unë besoj se macet kanë shpirtra që vijnë në tokë. Një mace, jam i sigurt, mund të ecte mbi një re pa rënë.

Ne mund të guxojmë ligjet njerëzore, por nuk mund t’u rezistojmë atyre natyrore.

Realiteti na siguron fakte kaq romantike saqë vetë imagjinata nuk mund t’u shtojë asgjë atyre.

Nëse nuk do të kishte bubullima, njerëzit do të kishin më pak frikë nga rrufeja.

Mundësia e cila tani duket e humbur mund të paraqitet në momentin e fundit.

Deti është vetëm mishërimi i një ekzistencë e mbinatyrshme dhe e mrekullueshme. Nuk është gjë tjetër veçse dashuri dhe emocion; është ‘Jetesa e Pafund …

Ndërsa ka jetë, ka shpresë. Unë lutem të pohoj … se për sa kohë që zemra e një njeriu rreh, përderisa njeriu të jetë prej mishi, unë nuk lejoj që një qenie e talentuar me mendime dhe vullnet mund ta lejojë veten të dëshpërohet.

Ashtë një fatkeqësi e madhe të jesh vetëm, miqtë e mi; dhe duhet të besohet se vetmia mund të shkatërrojë shpejt arsyen.

Duket më e mençur të supozosh më të keqen që nga fillimi … dhe të lini ndonjë gjë më të mirë si befasi.

Në sipërfaqen e oqeanit, burrat bëjnë luftë dhe shkatërrojnë njëri-tjetrin; por këtu poshtë, vetëm disa metra nën sipërfaqe, ekziston një qetësi dhe paqe, e patrazuar nga njeriu.

Shoh që nuk është aspak e padobishme të udhëtosh, nëse njeriu dëshiron të shohë diçka të re.

Para të gjithë mësuesve, nevoja është ajo që dëgjohet më shumë, dhe që mëson më së miri.

Mendja njerëzore kënaqet në konceptimet madhështore të qenieve të mbinatyrshme.

“Aures habent et non audient` -” Ata kanë veshë por nuk dëgjojnë “.

Sa gjëra janë mohuar një ditë, për t’u bërë realitete ditën tjetër!

Fuqia krijuese e natyrës është përtej instinktit të shkatërrimit të njeriut.

Endërroj me sytë hapur.

Epo, unë mendoj se gjithmonë duhet të vendosim pak art në atë që bëjmë. Është më mirë në këtë mënyrë.

Shkenca është jashtëzakonisht e përsosur dhe se secila teori vazhdimisht duhet t’i lëshojë vendin një të reje.

“Sa për vështirësitë,” u përgjigj Ferguson, me një ton serioz, “ato u bënë që të kapërcehen”.

Nëse fati i tij është i çuditshëm, kjo është gjithashtu sublime.

Toka nuk do kontinente të reja, por njerëz të rinj.

Nuk ka pengesa të pamundura; ka vetëm vullnet më të fortë dhe më të dobët, kjo është e gjitha!

Atë që një njeri mund të mendojë, një njeri tjetër mund ta bëjë.

Cila dobie ka përdorimi i argumenteve më të mira kur ato mund të shkatërrohen me forcë?

Nëse në çdo çast mund të vdesim, atëherë në çdo çast mund të shpëtohemi.

Avulli duket se ka vrarë gjithë mirënjohjen në zemrat e marinarëve.

Për sa kohë që zemra rreh, për sa kohë që trupi dhe shpirti qëndrojnë së bashku, nuk mund të pranoj se çdo krijesë e pajisur me një vullnet ka nevojë të dëshpërohet nga jeta.

Kudo ku shihte një vrimë ai gjithmonë dëshironte për të njohur thellësinë e saj. Për të kjo ishte e rëndësishme.

Vetëm kur vuan e kupton vërtet.

Çfarë errësire për ty është dritë për mua.

Në tokë, edhe në natën më të errët, drita kurrë nuk e braktis plotësisht sundimin e saj. Është e shpërndarë dhe delikate, por pak sa mund të mbetet, retina e syrit është e ndjeshme për të.

Një minimum i përdorur mirë mjafton për gjithçka.

“Të egër! ‘ ai bëri jehonë, për ironi të fatit. ‘Ju vini këmbë në një nga brigjet e këtij globi, profesor, dhe jeni të befasuar kur gjeni egërsira? Ku nuk ka egërsira? Përveç kësaj, a janë ata më keq se të tjerët, këta që ju i quani të egër? “

/shkollaesuksesit.com

Subscribe kanalin tonë në Youtube për të mos humbur asnjë video të re